Recently a dear new friend recited a children's poem
in Polish to me, called Niezapominajki.
Forget Me Nots.
I made this little drawing/painting to thank her.
But now this seems like a serendipitous little post. I may not make many more as the new format for posting is too complicated for me. I'd rather spend time with my art, though I love the 8 years I've been Sketchbook Wandering.
(The name is copywrited & you may see it somewhere else along with my own name in the future.)
Niezapominajki were a favorite flower of my dear mother's.
I loved seeing their lightness this spring during my early quarantine-time neighborhood walks.
Niezapominajki
to są kwiatki z bajki!
Rosną nad potoczkiem,
patrzą rybim oczkiem.
Gdy się płynie łódką,
Śmieją się cichutko
I szepcą mi skromnie:
„Nie zapomnij o mnie”.
to są kwiatki z bajki!
Rosną nad potoczkiem,
patrzą rybim oczkiem.
Gdy się płynie łódką,
Śmieją się cichutko
I szepcą mi skromnie:
„Nie zapomnij o mnie”.
